Trawy ozdobne wiąż w późnej jesieni, gdy ich źdźbła są suche, a roślina przestaje intensywnie rosnąć. Zbierz pędy w luźny snopek i zwiąż je sznurkiem jutowym w dwóch lub trzech miejscach. Nie przycinaj traw jesienią i nie owijaj ich folią, ponieważ wilgoć uwięziona wewnątrz kępy może doprowadzić do gnicia.
Po co wiąże się trawy na zimę?
Związane pędy ograniczają wpadanie śniegu i deszczu do środka kępy. Chronią też wnętrze rośliny oraz system korzeniowy przed mrozem, a ciężki śnieg ma mniejszą możliwość rozłożenia źdźbeł na boki i ich połamania. Zabieg pomaga również utrzymać porządek na rabacie, ponieważ suche liście nie są tak łatwo roznoszone przez wiatr.
Jesienią nie należy ścinać traw. Suche liście i łodygi tworzą naturalną osłonę dla niższych części rośliny, ograniczając kontakt wnętrza kępy z wilgocią i mrozem. Cięcie najlepiej wykonać wiosną, gdy minie ryzyko silnych przymrozków i pojawią się oznaki nowego wzrostu.
Jak wiązać trawy na zimę krok po kroku?
Najlepszy termin przypada zwykle na drugą połowę jesieni, często koniec października lub listopad. Nie kieruj się jednak wyłącznie datą. Zabieg wykonaj wtedy, gdy liście zaczynają usychać, a prognoza zapowiada chłodniejsze dni. Wybierz suchy i możliwie słoneczny dzień, ponieważ mokre źdźbła łatwo zatrzymują wilgoć i mogą zacząć gnić.
Przed rozpoczęciem przygotuj materiały potrzebne do wykonania snopka:
- Sznurek jutowy – mocny i przepuszczający powietrze.
- Sekator – wyłącznie do późniejszego wiosennego cięcia lub ewentualnego wyrównania pojedynczych pędów.
- Biała agrowłóknina – opcjonalnie, dla gatunków wrażliwych lub zimozielonych.
- Zbierz dłońmi suche źdźbła i pędy wokół środka kępy. Nie ściskaj ich od razu bardzo mocno, ponieważ między liśćmi powinna pozostać cyrkulacja powietrza.
- Zwiąż roślinę mniej więcej na wysokości dwóch trzecich jej wysokości. Wysokie i szerokie trawy zabezpiecz także niżej, bliżej podstawy.
- Załóż wiązania w dwóch lub trzech punktach, aby snopek nie rozpadł się pod naporem śniegu i podczas silnego wiatru.
- Owiń sznurek co najmniej dwa razy i zawiąż go stabilnie, ale bez zaciskania pędów. Zbyt ciasne wiązanie utrudnia przepływ powietrza.
- Sprawdź, czy żadne większe fragmenty kępy nie leżą na ziemi. Jeśli roślina ma być dodatkowo osłonięta, pozostaw jej związane pędy suche przed założeniem okrycia.
Klasyczny snopek jest najprostszą i najbezpieczniejszą metodą dla większości wysokich traw. Sprawdza się między innymi przy miskantach, rozplenicy japońskiej, trawie pampasowej i innych roślinach o długich liściach.
Snopki, warkocze i rozety – którą technikę wybrać?
Klasyczny snopek najlepiej sprawdza się wtedy, gdy liczy się szybka ochrona całej kępy. Jest stabilny, łatwy do wykonania i ułatwia późniejsze cięcie wiosną. Przy dużej roślinie można podzielić pędy na kilka części i związać je osobno, zamiast tworzyć jeden bardzo ciasny pęk.
Warkocz lub rozetę można wykonać z traw o długich, elastycznych liściach. Takie wiązanie ma bardziej dekoracyjny wygląd i ogranicza rozchylanie się pędów, ale nie powinno być ciasne. Jeśli zaplatanie tworzy zwartą, mokrą masę, lepiej zastosować zwykły snopek.
Technikę dopasuj do wielkości i pokroju rośliny. Niskie kępy, takie jak niektóre ostnice, można spiąć delikatnie lub pozostawić bez wiązania, jeśli są osłonięte i rosną w suchym, zacisznym miejscu. Młode sadzonki w pierwszym sezonie po posadzeniu warto jednak zabezpieczyć staranniej, nawet gdy dorosłe egzemplarze danego gatunku dobrze znoszą zimę.
Kopczykowanie i dodatkowe okrycie
Samo wiązanie chroni część nadziemną, ale wrażliwe gatunki potrzebują również osłony u podstawy. Gdy temperatura spada poniżej zera i utrzymuje się przez kilka dni, usyp wokół nasady rośliny niewielki kopczyk z suchej kory sosnowej, suchego torfu lub innego przepuszczalnego materiału. Kora izoluje system korzeniowy i ogranicza jego przemarzanie.
Nie rób kopczyka przy dodatnich temperaturach i podczas długiej, wilgotnej jesieni. Zbyt wczesne okrycie może zatrzymać wilgoć przy nasadzie, doprowadzić do zaparzenia pędów i zwiększyć ryzyko gnicia.
Szczególnej ochrony wymagają najczęściej młode lub wrażliwe trawy. Należą do nich:
- Trawa pampasowa.
- Rozplenica japońska.
- Imperata cylindryczna ‘Red Baron’.
- Miskanty w pierwszych latach po posadzeniu.
W przypadku traw zimozielonych albo szczególnie wrażliwych można po związaniu założyć luźny kaptur z białej agrowłókniny. Nadają się również stroisz, mata słomiana lub worek jutowy. Osłona powinna chronić przed zimnym wiatrem i opadami, ale nie może szczelnie zamykać rośliny.
Czego nie robić przy zimowaniu traw?
Najczęstsze błędy wynikają z nadmiaru wilgoci albo zbyt wczesnego rozpoczęcia prac. Przy zimowaniu traw pamiętaj o kilku zasadach:
- Nie przycinaj traw jesienią, ponieważ suche pędy chronią wnętrze kępy.
- Nie wiąż mokrych roślin. Poczekaj na suchy dzień i pozwól liściom przeschnąć.
- Nie owijaj traw folią, workami foliowymi ani innymi nieprzepuszczalnymi materiałami.
- Nie kopczykuj zbyt wcześnie, gdy ziemia i roślina są jeszcze ciepłe oraz wilgotne.
Wiosną rozwiąż pędy i usuń osłony, gdy minie ryzyko silnych przymrozków. Dopiero wtedy przytnij zeszłoroczne liście. Tak przygotowana kępa ma więcej powietrza i miejsca na nowe przyrosty.
Najbezpieczniejszy sposób to suchy termin, luźny snopek związany w dwóch lub trzech miejscach oraz ochrona podstawy dopasowana do gatunku. W razie wątpliwości lepiej ograniczyć okrycie do suchego kopczyka i przewiewnej osłony niż zamykać trawę pod folią.
